• 
• 
• 
• 
• 

Aktualności »
Terminarz »
Tabele »
Historia »
Hala »
Trener »
Właściciel klubu »
General Manager »
Salaries »
Historia logo »
Trofea »
Trenerzy »
Laker Girls »
Miasto Los Angeles »

Zespół Lakers został założony w 1947 roku w Minneapolis i pierwszy sezon występował w lidze NBL. Trenerem wówczas był John Kundla (trenował do 1959 roku) i osiągnął z zespolem dodatni bilans spotkań w sezonie regularnym: 423 - 302, 58,3%  jak i w play-off: 60 - 35, 63,2%. Podstawą drużyny był wówczas George Mikan , potężny (208cm i 111kg) center który zdominował ligę.

• 1948 - roku Lakers porzucają NBL i dołączają do ligi BAA. W pierwszym sezonie gry w nowej lidze zdobywają mistrzostwo, pokonując w 6 meczach Washington Capitols Reda Auerbacha.

• 1949 - zespół przeszedł do niedawno powstałej (z połączenia NBL i BAA) ligii NBA. Już w pierwszym sezonie występów w NBA Lakers zdobywają mistrzostwo pokonując w 6 meczach Washington Capitols.

• 1950 - (a więc sezon później) do drużyny z Minneapolis trafia kilku nowych zawodnikow, m.in. Tiger Harrison, Slater Martin (obrońcy) i Vern Mikkelsen (skrzydłowy). Wraz z Mikanem i Jimem Pollardem sięgają po kolejny tytuł ( już jako drużyna NBA), pokonując Syracuse Nationals w 6 meczach.

• 1951 - Lakers odpadają w finale konferencji zachodniej z Rochester Royals po tym jak Mikan złamał nadgarstek.

• 1952 - Lakers znowu grają w Finalach. Tym razem pokonując New York Knicks w 7 meczach zdobywają 3 tytuł w historii klubu.

• 1953 - powtórka z roku ubieglego. Lakers pogrążają Knicks 4-1 i ponownie triumfują. Zostają dzięki temu pierwszą Dynastią w historii koszykówki.

• 1954 - w tym roku Lakers po raz ostatni zdobywają tytuł z Mikanem. George poprowadził zespół do 5 tytułu (po wygranej z Syracuse Royals 4-3) i odszedł kończąc pewną erę.

Miejsce Mikana na pozycji centra zajął Clyde Lovellette którego zdobycze były nieco słabsze 18,7p i 11,5z w meczu. Dodatkowo liga wprowadziła nowe przepisy utrudniające grę. Główną zmianą było wprowadzenie 24-o sekundowego ograniczenia na rozgrywanie akcji. Przed sezonem 1955-56 zrezygnował z gry Jim Pollard ale skład wzmocnił się ponownie gdy w drafcie '58 wybrano Elgina Baylora.

• 1958 - drużyna wybiera w drafcie (z numerem 1) skrzydłowego Elgina Baylora. Zawodnik ten kończy sezon jako 4 strzelec ligii (24,9p) i 3 zbierający (15,0z). Jest również najlepiej podającym zawodnikiem drużyny ze średnią 4,1 asysty w meczu. Lakers poprawiają bilans o 14 gier.

• 1959 - Lakers znowu docierają do Finału jednak przegrywają 0-4 z Boston Celtics którzy to właśnie rozpoczęli swą dekadę.

Po sezonie 1958-59 ze stanowiska trenera zrezygnował John Kundla. Jego miejsce zajął John Castellani jednak słabe wyniki drużyny (11-25) doprowadziły do zwolnienia go, a jego stanowisko objął były gracz Lakers - Jim Pollard. Jednak i jemu nie szło najlepiej (25-50) więc jego stanowisko było zagrożone. Zespół przeniósł się również z Minessoty do Los Angeles. Rozpoczęła się dekada w której to zespół z Los Angeles starał się zakończyć panowanie Boston Celtics.

• 1960 - w związku ze słabym sezonem (25-50) Lakers dostali wybór w drafcie jako drudzy i trafili na Jerryego Westa, doskonałego obrońcę który stworzył wraz z Baylorem niepowtarzalny duet.

• 1961 - Lakers przegrywają 3-4 z St. Louis Hawks w finale konferencji i nie awansują do Finału.

• 1962 - Lakers znowu grają w Finale w którym jednak przegrywają w 7 meczach po dramatycznej walce z Bostonem (a prowadzili już nawet 3-2).

• 1963 - kolejny rok w którym Lakers musieli uznać wyższość dynastii Celtów, wygrywając zaledwie 2 spotkania pomimo świetnej gry pary West-Baylor.

• 1964 - tym razem droga do tytułu dla Lakers skończyła się już w pierwszej rundzie play-off za sprawą St. Louis Hawks.

• 1965 - kolejna porażka w Finale z odwieczym konkurentem - Boston Celtics. Lakers przegrywają 1-4 po tym jak Baylor odnosi kontuzję kolana.

• 1966 - i znowu powtórka z historii. Los Angeles docierają do Finału by przegrać 3-4 z Celtami.

• 1967 - Lakers odpadają w pierwszej rundzie play-off przegrywając 0-3 z zespołem z San Francisco.

• 1968 - Lakers po raz 6 stawiają czoła Celtom jednak i tym razem ponoszą porażkę 2-4.

Lakers, po wielu nieudanych próbach pokonania Celtów i zrozumieli, że do pary West-Baylor potrzebny jest ktoś jeszcze, kto zdominowałby grę pod tablicami. Dokonują transferu, dzięki któremu z Philadelphii do Los Angeles trafia niesamowity Wilt Chamberlain. Nowy trzon drużyny rokował spore nadzieje na nadchodzące lata.

• 1969 - siódme spotkanie Lakers-Celtics w ostatnim dziesięcioleciu i siódma ich porażka pomimo dwóch pierwszych wygranych meczy finałowych. Jerry West został obwolany MVP Finałów (pierwsza taka nagroda w historii NBA).

• 1970 - Lakers pokonują Atlantę i awansują do Finału gdzie za przeciwnika mają zespół New York Knicks. Finał kończy się 4-3 dla Knicks a Lakers znowu odchodzą pokonani, niemogąc powstrzymać centra przeciwników - Dona Reeda.

• 1971 - Lakers odpadają w finale konferencji z Milwaukee z Alcidorem (znanym potem jak Kareem Abdul-Jabbar) na czele.

• 1972 - sezon w którym Lakers wygrali 33 spotkania z rzędu i zakonczyli sezon z wynikiem 69-13 (rekord klubu). W Finale spotkali się z Knicks i, pomimo że przegrali mecz otwarcia, zdobyli dawno oczekiwany tytuł w 5 meczach. Chamberlain zdobył nagrodę MVP Finałów.

• 1973 - Lakers bronią tytulu jednak New York Knicks łatwo odbierają im mistrzostwo pokonując LA w 5 meczach.

W 1973 roku karierę zakończył Wilt Chamberlain, który pomimo wspaniałych wyników mógł poszczycić się jedynie 2 mistrzowskimi tytułami. Rok wcześniej odszedł, zpowodów zdrowotnych, Elgin Baylor tak więc ekipa Lakers została poważnie osłabiona. Natomiast już w 1974 roku swe odejście ogłasza Jerry West, a zaraz po nim kolejni członkowie zespołu. Nastał kilkuletni czas posuchy ale wszystko zmieniło się, gdy w 1975 roku do Lakers (z Milwaukee) trafil w ramach transakcji Kareem Abdul-Jabbar. Początek jego kariery był imponujący w jego statystykach ale nie odbijało się to za bardzo na zespole. Lakers ciągle odpadali z walki o mistrzostwo przez Portland czy Seattle. W 1979 roku, dotychczasowy właściciel zespołu z LA sprzedał ją Jerryemu Bussowi. Nowy właściciel wyznaczył nowego trenera (Jack McKinney). Równocześnie, z draftu '79 do ekipy Lakers trafił (z numerem 1) Earvin "Magic" Johnson, mierzący 206cm rozgrywający. On i Jabbar rozpoczęli nową epokę w dziejach klubu dziś znaną jako epoka show-time. Poprzedni trener został zastąpiony nowym - Paul Westhead zapoczątkował nową dynstię.

• 1980 - zespół z nowym składem awansuje do Finału NBA, gdzie w 6 meczach pokonują zespół z Philadelphii. Efektowna gra Magica (MVP Finałów, grający z przymusu na pozycji centra) i Jabbara wznosi NBA na nowy poziom.

• 1981 - Jerry Buss zwalnia trenera Westheada i na jego miejsce wprowadza Pata Rileya (byłego zawodnika Lakers). Pod jego wodzą zespół nie dochodzi do Finału.

• 1982 - pierwszy Finał w karierze trenerskiej Rileya i pierwsze zwycięstwo. Lakers pokonują Philadelphię w 6 meczach, a nagroda MVP znowu trafia do Magica. Z draftu do drużyny trafia skrzydłowy James Worthy.

• 1983 - Lakers łatwo przegrywają Finał pod nieobecność kontuzjowanego Jamesa Worthy. Ich pogromcami jest zespół z Philadelphii który mści się za poprzednioroczną porażkę.

• 1984 - Lakers ponownie trafiają w Finale na Boston Celtics z Larrym Birdem na czele. Znowu jednak nie udaje im się wygrać i ulegają 3-4 natomiast Boston zdobywa swój 15 tytuł w historii klubu.

• 1985 - nareszcie! Po raz pierwszy (w 9 Finale tych dwóch drużyn) Lakersom udaje się przełamać dominację Celtów i wygrywają 4-2.

• 1986 - Lakers przegrywają w finale konferencji z Houston Rockets, drużyną prowadzoną przez Hakeema Olujowona i Ralpha Sampsona.

• 1987 - Pat Riley wstawia A.C Greena do pierwszej piątki i sprowadza do drużyny Mychala Thompsona z San Antonio. Zespół, po sezonie zakończonym 65-17 trafia do Finału gdzie pokonuje Boston Celtics.

• 1988 - tym razem droga do Finału była trudna. Po sweepie z San Antonio, Lakers rozegrali po 7 spotkań z Utah Jazz i Dallas Mavericks. W Finale spotkali się z nową siłą Wschodu - Detroit Pistons z Isiah Thomasem, Joe Dumarsem, Bill Laimbeer, i Dennisem Rodmanem. Wygrywają następny tytuł, głównie za sprawą Worthy'ego który został obwołany MVP Finałów.

• 1989 - droga przez playoffy zakończyła się niezwykle pomyślnie. Zespół przeszedł 3 pierwsze rundy bez porażki, jednak kontuzja Magica i Scotta sprawiła że Lakers przegrali 0-4 w Finale z Bad Boys z Detroit.

Po tym sezonie karierę zakończył 41 letni wówczas Kareem Abdul-Jabbar (po 20 sezonach gry).  Jego pozycję zajął Mychal Thompson, do składu dołączył również Vlade Divac z Jugosławi. Zespół wygrał 60 meczy w sezonie i po raz 9 z rzędu zdobył koronę Pacific Division. Jednak sezon ten zakończył się dość szybko po przegranej z Phoenix Suns (Kevin Johnson, Eddie Johnson, Tom Chambers i Jeff Hornacek) w 5 meczu. Po sezonie 1989-90, w którym to Pat Riley został obwołany coachem roku, jego miejsce zajął Mike Dunleavy. Ściągnął on do zespołu z LA Sama Perkinsa z Dallas.

• 1991 - Magic Johnson, dzięki podaniu piłki do Oscara Robertsona zdobył 9888 asystę i stał się tym samym najlepiej podającym zawodnikiem w historii NBA. W sezonie tym Lakers po pokonaniu Portland Trail Blazers dostali się do Finału gdzie zostali pogrążeni przez Michaela Jordana i jego Chicago Bulls (wygrywając pierwsze spotkanie a potem przegrywając cztery następne).

7 listopada 1991 roku Magic Johnson ogłosił światu że jest nosicielem wirusa HIV i odszedł z NBA. Jednak już w 1992 roku został on powołany do All Star Game i zdobył tytuł MVP tej imprezy. Lakers zakończyli sezon 16-oma zwycięstwami z rzędu jednak odpadli już w pierwszej rundzie playoff po tym jak Perkins i Worthy zostali kontuzjowani. Portland Trail Blazers wygrało łatwo 4 mecze. Przed sezonem 1992-93 Mike Dunleavy odszedł z klubu do Milwaukee Bucks, a jego miejsce zajął Randy Pfund.

• 1993 - Lakers starają się odmłodzić skład. Zespół po fatalnym sezonie (39-43) startuje do playoff z ósmego miejsca. Po zaciekłej walce z najlepszym na zachodzie zespołem Charlesa Barkleya - Phoenix Suns, LA odpadają w pierwszej rundzie.

• 1994 - sezon kończy się wynikiem 33-49 i Lakers po raz pierwszy od sezonu 1975-76 nie awansują do playoff. W trakcie sezonu Randy Pfund zostaje zastąpiony Magicem Johnsonem jednak i jemu nie udaje się poprowadzić Lakers do lepszej gry. Po sezonie obowiązki trenera przejął Del Harris.

• 1995 - zespół prowadzony przez Harissa i takich zawodników jak Divac, Nick Van Exel, Eddie Jones i Cedric Ceballos poprawił osiągnięcie z ostatniego sezonu wygrywając 15 spotkań więcej. Startując z 5 miejsca do playoff, Lakers wygrywają ze Seattle Supersonics by następnie przegrać w 6 meczach z San Antonio Spurs. Del Harris został coachem roku.

• 1996 - w styczniu tego roku do zespołu powrócił Magic Johnson.  Zdobywając średno 15,3p 8,5z i 6,5as pomógł Lakersom zakończyć sezon z wynikiem 53-29. Jednak w playoff napotkali na Houston Rockets, zespół który wygrał dwa tytuły z rzędu i nawet Magic nie zapobiegł łatwej przegranej 0-4.

Przed sezonem 1996-97 władze Los Angeles sprowadziły do zespołu super centra z Orlando Magic - Shaquillea O'Neala. Poprowadził on zespół do wyniku 56-26, najlepszego od sezonu 1990-91. Zespół Lakers został odmłodzony takimi zawodnikami jak Nick Van Exel, Eddie Jones, Elden Campbell i Robert Horry. Do zespołu trafił również (z Charlotte Hornets w wymianie za Vlade Divaca) Kobe Bryant. 

• 1997 - Lakers odpadają w playoff po porażce 1-4 z Utah Jazz, po tym jak wygrali pierwszą rundę z Portland.

• 1998 - zespół notuje jeszcze lepszy sezon, wygrywając 61 z 82 meczy. W sezonie tym aż 4 zawodników LAL (Van Exel, Jones, Bryant i O'Neal) wzięło udział w meczu All Star. Playoff kończy się jednak znowu porażka z Utah Jazz, tym razem 0-4.

• 1999 - skrócony sezon z powodu lockout'u. Lakers zatrudnili Denisa Rodmana, jednak rezygnują z jego usług po 11 meczach. Po słabym starcie 6-6 nastąpiła również zmiana trenera. Nowy trener Kurt Rambis również nie potrafił poprowadzić drużyny i zespół zakończył sezon z dorobkiem 31-19. W playoff Lakers łatwo przegrywają z San Antonio Spurs 0-4.

• 2000 - Los Angeles notuje wspaniały sezon wygrywając 67 meczy. W trakcie sezonu udaje im się wygrać 19, 16 i 10 meczy z rzędu. W playoff wygrywają z Sacramento, Phoenix i z wielkim trudem z Portland by potem zdobyć mistrzostwo ogrywając 4-2 zespół Indiana Pacers.

• 2001 - Lakers ponownie stają do Wielkiego Finału po wspaniałym pościgu w playoff (sweep z Portland, Sacramento i San Antonio). Ich rywal, Philadelphia 76'ers, wygrywają pierwszy mecz jednak LA triumfuje w 4 kolejnych i wygrywa drugi tytuł z rzędu. Zostaje również najlepszym zespołem w historii, który przeszedł przez playoff z wynikiem 15-1.