Historia zaczęła się w 1946 roku, kiedy to grupa drobnych przedsiębiorców z Detroit, na czele z Maurym Winstonem, zapragnęła mieć własny klub w koszykarskiej lidze NBL. Detroit Gems w pierwszym sezonie gry miał fatalny bilans 4-40. Ówczesny właściciel postanowił sprzedać klub lub jeśli nie znajdzie się chętny rozwiązać go. Pewnego dnia do biura Bena Bergera i Morrisa Chalfena z Minnesoty weszła sekretarka przynosząc prasę. Była godzina 9 rano.

Chalfen nie był zbytnio zainteresowany ogłoszeniami. W tym momencie Bergerowi spadł na podłogę długopis. Gdy schylił się żeby go podnieść zobaczył ukratkiem kawałek strony. Po Na drugiej stronie widniało ogłoszenie o sprzedaży klubu. Obaj nie zastanawiali się długo. Kupili zespół za 15.000 dolarów ratując go od bankructwa.

Nie wiele osób wie, ale Ben był Polakiem. Urodził się w 1897 roku w Ostrowcu. W wieku 16 lat, a więc 1913 roku, wyjechał z rodzicami do USA. Zainspirowany nazwą stanu Minnesoty jako krainą tysiąca jezior postanowił nazwać klub z Minneapolis, Lakers. Tak rozpoczęła się największa w dziejach amerykańskiej koszykówki historia obfitująca w wzloty i upadki a Jeziorowców możemy podziwiać do dziś już na parkietach Staples Center w Los Angeles.

W sezonie 1947/1948 pierwszym trenerem został John Kundla. Początkowo nie chciał podjąć pracy, ale zarobki na poziomie 6 000 dolarów na miesiąc przekonały go. Pierwszą halą zostało Auditorium Minneapolis. Obiekt mogący pomieścić 10 000 kibiców powstał w 1927 roku. Koszt budowy wyniósł 3 150 000 dolarów. Dziś jest to równowartość 39 800 000 "zielonych". Został on rozebrany w 1989 roku aby zrobić miejsce dla centrum kongresowego.

Pierwsze logo obowiązujące do 1960 roku.

Jako najgorszy zespół poprzedniego sezonu, jeszcze jako Detroit Gems, Lakers mieli pick nr 1 w drafcie. Wybrany został George Mikan. Mimo niezłego początku rozgrywek (bilans 9-4) klub borykał się z problemami finansowymi. Wtedy współudziałowcem klubu został obywatel Austro-Węgier Max Winter. Wkrótce dołączył do nich Sid Hartman. Gdy kłopoty ustały zespół skupił się tylko na grze. Mikan poprowadził zespół do mistrzostwa z bilansem 37-7 w sezonie zasadniczym.

W następnym roku (1948/1949) Lakers przenieśli się do 12-zespołowej ligi BAA (Basketball Association of America). Razem z Minneapolis do BAA przeniosły się Rochester Royals, Fort Wayne Pistons i Indianapolis Kautskys.

Auditorium Minneapolis z zewnątrz.

W Western Division Lakers zajęli 2. miejsce tuż za Rochester Royals. Odnieśli 44 zwycięstwa i mieli 16 porażek. Wygrali 73% spotkań. 1698 punktów zdobył George Mikan. Był to najlepszy wynik w całej BAA  a sam zawodnik został wybrany do pierwszej piątki ligi.

Western Division 1948/1949

*Awans do Play-Off. W kolejności: zwycięstwa, porażki, procent wygranych.

W półfinale Konferencji Zachodniej Minneapolis pokonali 2-0 Chicago Stags a w finale z takim samym bilansem rozprawili się z Rochester Royals. W Finale BAA spotkali się z Washington Capitols, których trenował słynny Arnold "Red" Auerbach. Po 3 meczach 2-1 prowadzili Lakers, ale w końcówce czwartego spotkania George Mikan złamał nadgarstek i stołeczni wyrównali stan rywalizacji.

Następny mecz Mikan zagrał z kontuzją rzucając 22 punkty a Jeziorowcy dowieźli do końca wynik 68-66. W 6. spotkaniu Lakers wygrali 77-56 i to oni ostatecznie zdobyli mistrzostwo BAA.

Hala Auditorium Minneapolis.

Ponieważ BAA uznawana jest za poprzedniczkę NBA trofeum z roku '49 jest pierwszym w historii mistrzostwem Lakers.

3 sierpnia 1949 r. BAA zgodziła się połączyć z NBL, tworząc nową National Basketball Association (NBA).

Kolejne sezony Minneapolis Lakers już niebawem!

Drużyna z sezonu 48/49.

[źródło: lakers.com/ własne/ lakesnwoods.com/ minnesota.publicradio.org/ logoreviews.org]