Aktualności


Jesse Buss o skautingu w LA Lakers
2012-09-13 00:50:00 | autor: | Komentarze [2]

Tagi: jesse buss, wywiady

Jesse Buss to najmłodszy potomek Jerry'ego Bussa, który wspólnie ze swoim rodzeństwem kieruje drużyną Los Angeles Lakers. Pracuje w organizacji jako koordynator skautingu. W bardzo obszernym wywiadzie przeprowadzonym przez Mike'a Trudella, Jesse opowiedział o szczegółach dotyczących pracy w skautingu, o tym czego szuka organizacja w młodych talentach, jak używa dobrodziejstw technologii do organizacji swojej pracy oraz wiele innych zagadnieniach związanych z pracą w Lakers.

Jak opisałbyś swoją rolę w organizacji?

W Lakers moją rolą jest obserwowanie perspektywicznych graczy, wysyłanie raportów do członka zarządu odpowiedzialnego za sprawy kadrowe (Jim Buss), oraz generalnego menadżera (Mitcha Kupchaka) i Dyrektora ds. skautingu (Bill Bertka) i reszty. Do moich obowiązków należy również pomoc przy organizowaniu harmonogramu w taki sposób, abyśmy mogli zobaczyć wszystkich utalentowanych graczy, jakich mamy nadzieję zobaczyć. Mamy grupę około 10-11 ludzi, którzy zajmują się sprawami koszykarskimi i regularnie przeprowadzają zwiad zawodników z uczelni, oraz obserwują mecze międzynarodowe. Ponadto pracują w centrum decyzyjnym przy wyborze zawodników w drafcie. Tak, więc pomagam organizować harmonogram pracy naszych skautów obserwujących uczelnie, oraz oczywiście dla siebie i zawodników, których mam za zadanie sprawdzić. W D-Fenders pomagam przy koordynacji wyborów w drafcie wspólnie ze sztabem trenera Musselmana, oraz Glennem Carraro i Joey’m Bussem. Pomagam również przy transferach i przejmowaniu zwolnionych zawodników dla D-Fenders.

Jak rozwiązujesz cały problem skoordynowania wszystkich działań tak, aby być pewnym, że wasz sztab zobaczył każdego perspektywicznego zawodnika?

To z pewnością jest złożony proces. Jest kilka przedsezonowych turniejów, którymi obdzielamy nasze biuro. Odkąd drużyny uczestniczące w turniejach, podróżują z dala od miejsc, w których grają na co dzień, to dobra szansa dla kogoś takiego jak Irving Thomas, który mieszka w Miami, by zobaczyć szkoły z zachodu, przykładowo w turnieju „Puerto Rico tip-off”. Udajemy się tam gdzie są perspektywiczni gracze. W trakcie sezonu staje się to nieco trudniejsze, kiedy jest otwarta gra w konferencjach. Staram się, aby podróże naszych skautów był tak efektywne jak to tylko możliwe. Mam przez to na myśli rozplanowanie wyjazdów w taki sposób, aby mogli zobaczyć największą ilość meczy, gdzie gra najwięcej interesujących perspektywistycznych zawodników. Staramy się, aby nasze podróże trwały od 5 do 7 dni, podczas których możemy zobaczyć kilka drużyn. Czasami jeździmy od szkoły do szkoły, podczas takiej podróży jazda potrafi trwać kilka długich godzin, aby dostać się do następnego przystanku. Innymi razy nasi skauci podróżują samolotem 5 lub 6 razy. Co staramy się zrobić, to upewnić się, że widzimy najlepsze możliwe mecze i że nie mamy naszych wysłanników na tych samych meczach. Efektywność jest kluczem.

Zadam proste pytanie, na które musi paść skomplikowana odpowiedź. Jak nadążasz ze śledzeniem tego wszystkiego?

Gdyby moją specjalnością na studiach była geografia, to z pewnością by pomogło. Ale mam różne narzędzia, z których korzystam. Na moim IPadzie posiadam aplikację, która zawiera położenie wszystkich uniwersytetów i college'ów. Posiada również funkcję, która pozwala ci wybrać uczelnię i zobaczyć jak blisko są otaczającego uniwersytety. Za pomocą kolorów koordynuję jak ważnym jest dla nas zobaczenie danej szkoły. Dla przykładu szkoła oznaczona czerwonym kolorem jest sklasyfikowana jako KONIECZNIE ZOBACZ, niebieska szkoła będzie oznaczać "miej na nią oko" itp. Ostatecznym celem dla mnie jest, aby wszyscy nasi skauci widzieli każdego z interesujących nas kandydatów do wyboru w drafcie i podróżowali po całym kraju, aniżeli mieliby pozostawać w jednym regionie. Chaz może robić zwiad w Kansas City/rejonie środkowo-zachodnim, a następnego tygodnia może być w Nowym Jorku. Ja i Ryan spędziliśmy dużo czasu na środkowo-zachodnim/południowym i wschodnim wybrzeżu, ale okazyjnie podróżujemy też na wschodnie wybrzeże. Polega to po prostu na zrozumieniu, co działa na korzyść naszych skautów i o ich poczucie czy mecze mają duże znaczenie.

Jaka jest główna dyrektywa, punkt, lub na co kładziesz największy nacisk, kiedy szukasz talentów?

Pytanie, które lubię sobie zadać to „Czy ten młody zawodnik zagra w NBA?" Jeśli tak, to w jakiej perspektywie czasowej? W przeciągu roku? Pięciu? A może dziesięciu lat? Może być graczem format All-Star, a może ostatnim zawodnikiem w rotacji. Czasami późny wybór pierwszej rundy draftu może być tym ostatnim zawodnikiem na liście twojej drużyny, a czasami może być All-Starem. Każda drużyna jest inna, jeśli chodzi o jej potrzeby. Oczywiście osoby oceniające talent patrzą pod kątem innych rzeczy. Niektóre drużyny chcą zawodników, którzy mogą grać od zaraz, zaś inne, które dokonują przebudowy chcą zawodnika, który będzie się rozwijał w przyszłości. Niektóre wybory służą wypełnieniu dziury na danej pozycji. Jednak to również się zmienia z każdym rokiem, z wolnymi agentami, możliwymi transferami, ma to wpływ na to, kogo szukasz podczas skautingu.

Notka redaktora: Jako przykład swojej pracy jaką wykonuje, Jesse Buss przedstawił tabelę, w której zaprezentował liczbę zawodników, którzy pozostali w lidze od draftu. Lista zawierała drafty od 1996 roku. Przykładowo dla draftu 2005 liczba zawodników wynosi 48 w sezonie 2005-06; 48 w sezonie 2006-07; 39 w 2007-08; 38 w 2008-09; 34 w 2009-2010; 35 w 2010-11 i 32 zawodników w 2011-12.

Czego nauczyłeś się z dorastania w koszykarskiej rodzinie, w szczególności od swojego ojca i starszego rodzeństwa?

Chodziłem na mecze Lakersów odkąd pamiętam. Kochałem grać jako dzieciak. Mój tata pozwalał mi grać w placówce treningowej w Forum, (dawna hala L.A Lakers) kiedy był jej właścicielem. Szybki przeskok do czasów kiedy zacząłem pracować dla drużyny, to było kiedy miałem 19 lat i wtedy Jimmy wziął mnie pod swoje skrzydła. Powiedział mi czego powinienem szukać w zawodnikach. Miałem również to szczęście w postaci  pracy z Billem Bertką i Mitchem Kupchakiem, którzy zawsze mi pomagali. Bertka dał mi radę, abym nigdy nie starał się przeciągać sprawy z jakimś graczem. Czasami po prostu nie widzisz tego, co potrzebujesz widzieć. Nie udawaj tego. Glenn Carraro, również służył wielką pomocą. Zacząłem jako asystent do spraw operacji koszykarskich, robiłem projekty dla Glenna oparte na analizie statystycznej i tego rodzaju rzeczach. Ale od zawsze w rodzinie wyglądało to tak, że ja i mój ojciec zwykliśmy oglądać mecze, kiedy dorastałem i zwykle miał parę rzeczy do powiedzenia. Jednak bardziej w tym zasługa Jimmy’ego, który wziął mnie pod swojego skrzydła podczas paru skautingowych podróży i ogólnie rzecz biorąc odkąd zacząłem pracować.

  
Na zdjęciu od lewej: Jim Buss(brat), trener Mike Brown, Dr. Jerry Buss (ojciec) i Jesse Buss

Jeśli widzisz jakiegoś zawodnika, który ci się podoba, jak wygląda proces przekazywania informacji w górę drabinki, aż do Mitcha Kupchaka i Jima?

Wypełniamy raporty rozpoznawcze, każdego razu, gdy wracamy z podróży. Wypełniamy jakieś 40 do 50 raportów i wprowadzamy je do naszej bazy danych. W pierwszej kolejności Mitch przegląda nasze raporty i może zobaczyć coś, co się wyróżnia. Możemy przywoływać konkretnych obiecujących koszykarzy na naszych spotkaniach, kiedy dyskutujemy o zawodnikach.

Co jest najtrudniejszego w skautingu, a co daje ci największą frajdę?

Podróżowanie jest trudne, ale sprawia mi to przyjemność, więc podróże mi nie przeszkadzają. Z pewnością dużą frajdą jest bycie na meczach najlepszych drużyn, najlepszych uczelni w kraju, szczególnie na tych arenach z świetną atmosferą. Odnośnie do tego, co powiedziałem, ocena kandydatów do ligi jest z pewnością rzeczą niełatwą. Nikt nie jest pewny na 100% za każdym razem. Jerry West mawiał, że jeśli połowa twoich wyborów będzie dobra, to robisz dobrą robotę. Jak to bywa w naszym przypadku – nasze wybory to najczęściej późne numery w drugiej rundzie draftu. Trudnym zadaniem jest znaleźć kogoś, kto będzie zdolny grać solidne minuty. Mówimy tu raczej o szczęściu, trafieniu na zawodnika, niż faktycznym znalezieniu.

Jakieś dobre historie o trudnościach podczas podróży?

Ktoś z sztabu opowiadał mi, że wybrali się obejrzeć zawodnika z Europy i musieli wziąć 2 loty by dostać się do małego miasteczka we Włoszech, następnie jechać dwie godziny samochodem, by dostać się do hali, która znajdowała się pośrodku niczego. Gość, którego mieli oglądać nie zagrał w meczu, więc dosłownie widzieli go tylko podczas rozgrzewki. Takie rzeczy się zdarzają. Jechałem do Oklahomy parę lat wstecz, by zobaczyć Blake’a Griffina, ale miał kontuzję, więc ominęło mnie zobaczenie go.

Musisz też oglądać mecze w telewizji prawda?

Oczywiście, ciągle nagrywam mecze na DVR, aby je na bieżąco oglądać, używamy Synergy jako jedne z naszych głównych narzędzi, tak, więc możemy oglądać zawodników na naszych laptopach zarówno przed, jak i po meczu. Lubię oglądać taśmy z zawodnikiem przed i po meczu, by najpierw wiedzieć, co oglądam, a następnie obejrzeć jeszcze raz, by mieć pewność, że nic nie przeoczyłem.

Jaki czynnik ograniczający występuję podczas skautingu?

Trudno jest dostrzec jak dobry jest zawodnik w defensywie indywidualnej, z powodu tego jak wiele drużyn gra strefą. Weźmy Syracuse za przykład. Trudno jest zobaczyć wszystko, co potrafią poszczególni zawodnicy w defensywie. W dodatku nie grając przy tym przeciwko ofensywie z NBA.

Jak bardzo polegasz na ocenie statystycznej w porównaniu do oglądania zawodników na taśmie bądź osobiście?

Statystyki są pomocne wtedy, kiedy potwierdzają to, co widzisz. Są takie miejsca, kiedy statystki i zwiad są sprzeczne. Jednak kiedy zawodnik ma brzydki rzut, jednak trafia z 40 procentową skutecznością za 3 punkty, to czy to jest fart? Jednak z pewnością pewne rzeczy się wyróżniają. Na przykład kiedy masz zawodnika o wzroście 214 cm, a ma tylko kilka zbiórek w meczu. Lub jeśli jesteś rozgrywającym, a masz tylko 2 asysty na mecz, bądź wysokim centrem, który nie blokuje rzutów. Efektywność pojawia się zwłaszcza przy skuteczności rzutów i stratach. Dwie z najważniejszych statystyk, które obserwuję to ilość rozegranych meczy i rozegranych minut. To naprawdę zależy od tego ile zawodnik wnosi na parkiet, na ile jego wkład się liczy. Oczywiście cyferki mogą wyglądać paskudnie, kiedy zawodnik gra tylko 10 minut w meczu, ale jeśli radzi sobie dobrze w przeciągu tych 10 minut, to zaczynasz myśleć „Co będzie w stanie zrobić, jeśli zagra 36 minut?” Tak więc definitywnie używam statystyk, ale nigdy nie pozwalam, aby jedna rzecz kierowała moją decyzją w konkretnej sprawie.

Ile lotów średnio w ciągu roku wykonujesz, aby obejrzeć zawodników? Które miejsce jest twoim ulubionym?

Podczas sezonu latam jakieś 6 razy miesięcznie (listopad-czerwiec), prawdopodobnie jakieś 40-50 lotów w ciągu roku. Jest mnóstwo krótkich lotów do miejsc jak UNLV (University of Nevada, Las Vegas) lub szkoły w Północnej Karolinie. Północna Karolina to prawdopodobnie moje ulubione miejsce do skautingu. UNC, NC State, Duke i Wake Forest. Publiczność jest tam dzika, szczególnie w Cameron Indoor i Dean Smith Center. W UNC mają nazwiska wypisane na cegłach, kiedy wchodzisz do areny. Zrobiłem również zdjęcie nazwiska Mitcha (Mitch Kupchak studiował na UNC przyp. red).

Dziękuję za twój czas Jesse.

Cała przyjemność po mojej stronie.

Więcej świeżych informacji o Los Angeles Lakers znajdziesz na naszym fanpage'u na Facebooku.

Komentarze [2]

airmax

Dzięki wielkie za takie wywiady z ludźmi związanymi z LAL.

airmax

Dzięki wielkie za takie wywiady z ludźmi związanymi z LAL.

Aby komentować artykuły na stronie musisz być zalogowany

Lakers.pl on Facebook

Polub nasz profil:

Logowanie / Rejestracja

Zapamiętaj

REKLAMA

Konferencja Zachodnia

TeamWP%GBSeriaDW
1Warriors6715.8170.0W136-531-10
2Spurs6121.7446.0L331-1030-11
3Rockets5527.67112.0W130-1125-16
4Clippers5131.62216.0W729-1222-19
5Jazz5131.62216.0W229-1222-19
6Thunder4735.57320.0L128-1319-22
7Grizzlies4339.52424.0L224-1719-22
8Trail Blazers4141.50026.0L125-1616-25
Zobacz pełną tabelę

Ostatnie komentarze użytkowników

zawisz: Lonzo MVP SL! Kuzma MVP Final games! Dobrze zaczyna się dziać w LAL!

Ingram w All-Rookie Second Team! Komentarz opublikowany: on 18/7/17

marekpic: byłoby super, aczkolwiek niczego nie można być pewnym jeśli chodzi o zmienność zawodników nba

Lakers pewni pozyskania Paula George'a Komentarz opublikowany: on 20/5/17

marekpic: Lonzo Ball jest dobry ale mamy przecież Russela, więc jeśli Boston weźmie Fultza, to lepszym wyborem byłby jednak Josh Jackson, Lakers nie ma obrony a Jackson idealnie pasowałby u nas jako rim protector, chyba że Boston wybiorą Jacksona, to my bierzemy Fultza, lub lakers oddadzą Russela w jakiejś wymianie, to wtedy wybór Balla jest jak najbardziej na miejscu

Kontrowersje wokół Lonzo Balla Komentarz opublikowany: on 20/5/17